Makhaphyu’s Dream

Just another WordPress weblog

သီအိုရီအရ

Posted by admin on July 14, 2010 under Uncategorized

ေယာက်ၤားေတြကို
မ်ဥ္းေၿဖာင့္ေတြနဲ႔သတ္မွတ္ၿပီး
မိန္းမေတြကိုေတာ့
မ်ဥ္ေကြးေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့အေၾကာင္း
ဘာသာရပ္တခုမွာ သင္ခဲ့ဖူးတယ္…

အပူေပးတဲ့ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ တခုမွာ
မ်ဥ္းေကြးေတြက ပိုျပီး ေကြးလို႔သြား

ေဘာလံုတလံုးလို႔ ေျပး၀င္လို႔ရမယ္အထင္နဲ႔
မ်ဥ္းေျဖာင့္ဆီေျပးအသြားမွာေတာ့
တန္ျပန္တြန္းကန္အားေတြနဲ႔
နာက်င္မႈေတြနဲ႔တပ္ေခါက္ျပန္ဆုတ္

အျမင္မွာ အလင္းဆိုတာယိုင္တတ္ေပမယ့္
တကယ့္တကယ္ (ဟိုး.. ေရနက္နက္ထဲထိ)ထိုးေဖာက္မိခ်ိန္
င့ါအတြက္ျပင္ညီဆိုတာမရွိဘူးလို႔သိလိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့
တေယာက္ေယာက္ကိုလြမ္းမေနခ်င္ေတာ့ဘူး

သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ႕ကဗ်ာကိုျပန္ျပီးခံစားေရးထားတာပါ

ေယာက်ၤားေတြကို
မ်ဥ္းေၿဖာင့္ေတြနဲ႔သတ္မွတ္ၿပီး
မိန္းမေတြကိုေတာ့
မ်ဥ္ေကြးေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့အေၾကာင္း
ဘာသာရပ္တခုမွာ သင္ခဲ့ဖူးတယ္

ခုၿမင္ၿမင္ရသမွ်
မ်ဥ္းေကြးေတြနဲ႔ စက္၀ိုင္းထဲမွာ
မ်ဥ္းေၿဖာင့္ေတြရဲ႕ ေလးေထာင့္ၾကီးက
(ေလးဘက္ လာလာေထာက္ေနရ)

ရိုက္လင္းတန္းနဲ႔ၿပန္လင္းတန္း
တူညီဖို႔ ၿပင္ညီမ်က္ႏွာၿပင္တခုေတာ့လိုရဲ႕
ေရထဲမွာအလင္းယိုင္ေနတာၿမင္ရေတာ့
တေယာက္ေယာက္ကိုလြမ္းမေနခ်င္ေတာ့ဘူး
(ေဇာ္လတ္)

မိုးသဲည

Posted by admin on July 14, 2010 under Uncategorized

နီးနီးေလးဆိုေပမယ့္
ေသာကေတြတနင့္တပိုးနဲ႔
သဲလိုက္တဲ့မိုးေလ..

က်ိန္စာလို႔ဆိုခ်င္ဆို
မိုးစဲမွာေၾကာက္တဲ့အေတြးနဲ႔..
ဘ၀တခုလံုးႏွစ္ျမဳပ္လို႔

စြယ္ေတာ္တရြက္၏မိတၱဴ

Posted by admin on August 9, 2009 under Uncategorized

ေနာက္ေၿပာင္ၿခင္းမွာ အမွန္တရားတ၀က္ ပါတယ္”လို႔စာတပိုဒ္ကို ဖတ္မိကတည္း
က အေတြးတစဟာ အတိတ္ကိုဇြတ္ဆြဲေခၚလာေတာ့တာပဲ။ ဟုတ္ပါတယ္ ….ေလ ။သူမက
ေနာက္ေၿပာင္ရံုသက္သက္ပဲ ခ်စ္ခဲ့တာလို႔ေၿပာလာရင္ေတာင္ ေက်နပ္စြာလက္ခံမွာပါ။
ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ … အဲလိုခ်စ္ခဲ့တယ္ဆိုရင္ေတာင္ အမွန္တရားတ၀က္ေတာ့ပါဦးမွာမို႔ပါပဲ။
သူမနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ရွိသမွ်ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းေတြကို ရိတ္သိမ္းဖူးသလို မသိမ္းပိုက္ခင္ကတည္းက
ခံတပ္မွန္သမွ် တိတ္တိတ္ေလးရုပ္သိမ္းေပးဖူးတယ္။ ဘယ္သူ႔ဆီမွာမွ မရွံဳးနိမ့္ဖူးဘူးဆိုရင္
ေတာင္ပထမဆံုး က်ရွံဳးေစသူဟာ ကိုယ္သိပ္ခ်စ္တဲ့ခ်စ္သူေရွ႕မွာပဲ ၿဖစ္သင့္တယ္လို႔အမွန္
တရားအတြက္အသံထြက္က်ယ္ခဲ့ဖူးပါရဲ႕။ဘယ္သူေတြဘာပဲေၿပာေၿပာ အမွန္တရားဟာ
လူၾကိဳက္မ်ားစရာမလိုဘူး ဆိုတာကိုစကားအနည္းငယ္နဲ႔ သေဘာတူတယ္။

သူမကို လမ္းမွာခလုတ္တခု အေနနဲ႔တိုက္ခဲ့မိတယ္ ဆိုရင္လည္းပဲ့ရွသြားမယ့္ ကိုယ့္
ဘ၀ကို ၿပန္မၿဖည့္ပဲ ထားလိုက္တာဟာ အဓိပါယ္တခုအေနနဲ႔ သတိရေနေအာင္လို႔ပါ။
မိုးတိမ္္အတုၿဖစ္လာဖို႔ နည္းပညာအသစ္လိုရဲ႕၊ဖန္လံုအိမ္ဓာတ္ေငြ႕ စိုက္ပ်ိဳးေရးေအာင္ၿမင္ဖို႔
ေဒၚလာမ်ားမ်ားလိုရဲ႕၊ ေရသယံဇာတၿဖစ္လာဖို႔ ကမၻာၾကီးကအခ်ိန္နည္းနည္း လိုေနရဲ႕၊ ငါက
ေကာ မင္းအတြက္ ေၿပာင္းလဲလာေနတဲ့ ရုပ္၀တၳဳေတြၾကားမွာ ေပ်ာ္ေအာင္ဘာေတြဖန္ဆင္းၿပဖို႔
လိုမလဲ။ ငါတု႔ိအၿဖစ္ကေနၾကတ္ သြားသလိုငါတို႔အခ်စ္က ေလၿဖတ္သြားသလို ေကာင္းခန္း
ေရာက္မွမီးကၿပတ္ၿပတ္သြားရဲ႕။ဘာနဲ႔တူသလဲဆိုေတာ့ ၿပီးၿပတ္ခ်င္လို႔ကလည္း တပိုင္းကိုေသ
လို႔ ခ်ည္ထားတာကလည္း ေခါက္တံု႔ခ်ည္နည္းနဲ႔ေလ။

တကယ္ပါ ေကာင္မေလးရယ္ ေမာ္ဒန္ေလာကေၿပာစကားအရဆို ဗဟိုခ်က္မဲ့တယ္ဆိုလား၊
Multitruth ဆိုတဲ့ အမွန္တရားမ်ားဆိုလား။ငါသိခဲ့တာကေတာ့ ငါဟာစြန္တေကာင္
သာဆိုရင္နင္ဟာရစ္လံုးေလးပဲ ၿဖစ္ရမွာေပါ့ (ငါ့ကိုထိန္းကြပ္ဖို႕ေလ)။ငါကသာနင္ဆြဲထုတ္ထား တဲ့ခ်ည္စတစဆိုရင္လည္းငါ့ခ်ည္တိုင္ေလးကနင္ေပါ့ (ဘယ္ေလာက္ရွဳပ္ေထြး ေနပါေစတခ်ိန္မွာ
နင့္ဆီကိုရွင္းလင္း ေရာက္ရွိလာမွာေပါ့ကြယ္)ဒါကေတာ့ ၿဖစ္ခ်င္တာေတြေပါ့ ။ေန႔တိုင္းလိုုလို
ပဲ မီးခိုးေငြ႔ေတြမ်ားလာရင္ အက္ဆစ္မိုးေတြရြာတတ္သတဲ့ ငါသတင္းတပုဒ္ဖတ္မိခဲ့။ ငါလည္း
မင္းသယ္ေဆာင္လာေတာ့မယ့္ အခိုးအေငြ႔ေတြကို ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ထိုင္ေစာင့္ေနမိတာ
မေန႔တေန႔ကမွမဟုတ္ဘူး။မင္းေၿပာခ့ဲဖူး ငါ့ကိုခ်စ္ရတာ လမ္းေၿပာင္းၿပန္ေမာင္းရသလို ပါပဲတဲ့။
ဟုတ္မွာပါအခ်စ္ရယ္ ငါ့ဘက္ကစာမ်က္ႏွာမွာေတာ့ နင့္ကိုခ်စ္တယ္ဆိုတာ ႏွင္းဖြဲဖြဲၾကားမွာထီး
ေဆာင္းၿပီး ၿဖတ္သန္းေနတာပါ။ ခ်စ္ခဲ့သူနဲ႔ ခ်စ္ခံရသူၾကားက ၿခားနားမွုကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ။
တိမ္ေတြငိုတဲ့ေန႔တုန္းကေလ … သူမကကြ်န္ေတာ္တို႔ ၾကားက ကြက္လပ္ေလးကိုေထာက္ၿပၿပီး
မ်က္ရည္ေတြက်ေနရဲ႕။ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔သိပ္လွေနတဲ့ သူမကငါ့ကိုေက်ာခိုင္း ၿပီးငါနဲ႔ေ၀းရာကို
တေရြ႕ေရြ႕ … ဒီကြက္လပ္ေလးကို တမင္သူ႕အတြက္ဖန္ဆင္းေပးခဲ့တာကိုမသိပဲနဲ႔ေပါ့။ေလတ
ခ်က္ေတာ့ခြ်န္မိပါရဲ႕။ၿပီးေတာ့ လြမ္းသၿဖင့္သာ ပန္းပြင့္ပါလွ်င္… ဆိုတဲ့ကဗ်ာကို ရြတ္ဆိုရင္းေပါ့။

တ၀က္ပဲမွန္တဲ့ အမွန္တရားမွာေတာင္ ေရာင့္ရဲႏိုင္ခဲ့ေသးရင္ ၿမစ္တစင္းရဲ႕ဆႏၵထဲ
မွာလည္းအလြယ္တကူ ေနသားက်တတ္ရမွာေပါ့။ ဘာကိုမွစြန္႔လႊတ္စရာ မက်န္ေတာ့တဲ့ဘ၀
တခုဟာ ေလထဲမွာလြင့္ေနတဲ့ အ၀တ္တစနဲ႔တူလြန္းပါရဲ႕။ ထင္ထားတာထက္နည္းနည္း ေစာ
သြားတာကလြဲရင္ အားလံုးဟာေသေသသပ္သပ္ပါပဲ။ တေလွ်ာက္လံုးမွာ ငါထင္ထားခဲ့တဲ့
အခ်စ္ဟာ … သုညတလံုးသာၿဖစ္ခဲ့ၿပီး အထားအသိုမွားလို႔ နာက်င္ခဲ့ရတဲ့ အဓိပါယ္ကေတာ့
နင္ခ်စ္ေနတယ္ထင္ခဲ့ၿခင္း သာၿဖစ္တယ္။ ငါတို႔ပန္းခ်ီမွာ အရာင္တခုလိုအပ္ေနရင္လည္း
လိုေနတဲ့အေရာင္ဟာ မင္းမ်က္၀န္းေတြကို လြမ္းေနတဲ့အေရာင္သာၿဖစ္မယ္။ ေတြးေနတဲ့အရွိန္
ေတြ ေလွ်ာ့ခ်လိုက္တဲ့အခါ သံစဥ္တခုလႊတ္ခနဲ ႏွုတ္ဖ်ားကထြက္လာေတာ့ စိတ္လိုလက္ရဆို
ညည္းမိ … ေမာေမာနဲ႔ဆိုရင္း တိုးတိတ္သြား … … … ၿပီးေအာင္ဆက္ဆိုမိသလား မေသခ်ာ
ေတာ့ … နားထဲမွာ …ၾကားရတာက .. သူစိမ္းတေယာက္ပါ .. သူစိမ္း..တ..ေယာက္ ။.. သူ..
စိမ္း …. တ … ။ သူစိမ္း … ။ သူ …… ။ …… ။ …… ။

ထက္ရွ

ေၾကြ

Posted by admin on August 8, 2009 under Uncategorized

ေစာေစာေၾကြမယ္လို႕
သတ္မွတ္ခဲ့ရင္လဲ
စကတည္းကမပြင့္ပါရေစနဲ႕လား

ခုေတာ့
မေၾကြသင့္တဲ့ အေျခအေန
အလွပဆံုးလို႕ သတ္မွတ္ခါနီးမွာမွ
ရုတ္တရက္ေလ….

ငါမငိုပါဘူး
မငိုပါဘူးလို႕…ေတြးခါမွပဲ
မ်က္ရည္ေတြေလ….

အပိုင္းအစမ်ား ( ၂ )

Posted by admin on August 2, 2009 under Uncategorized

(1)
ေလေတာင္ထြက္ေပါက္ရွိမွ ၀င္လာတာ
နင္သိရဲ႕လား ?
တဖက္ပိတ္ထားတဲ့ ငါတို႔ပတ္သက္မုွမွာ
ေဖ်ာ့ေတာ့ေတာ့ ေလသံကအခ်စ္တဲ့
ဟာသပဲ အေပ်ာ္ဖတ္ပဲ

(2)
မင္းတိုက္ခတ္ေနတဲ့ေလထဲ
ငါဟာေရြ႕ေနတဲ့ တိမ္ပါကြာ
ငါေတြးေနတာက
နင္တ၀က္ဆုတ္ၿဖဲသြားတဲ့ ငါ့မနက္ၿဖန္ေတြအေၾကာင္း
ဒီေဆာင္းေတာ့
ၿပန္လာေကာင္းပါရဲ႕ေလ !

(3)
ဟိုဖက္ကမ္းက မီးဘယ္ေလာက္လင္းသလဲ
သိခ်င္ရင္ ကိုယ့္ဖက္ကမ္းက
မီးကိုအရင္မွိတ္ပစ္ရသတဲ့
ေကာင္မေလးေရ
ငါဘယ္ေလာက္ခ်စ္ခဲ့သလဲ သိရေအာင္
နင္ခ်စ္တာကို ခဏေမ့ထားလို႔
ရနိုင္မလား ?

(4)
နင္ကိုယ္တိုင္ ပန္းေလးတပြင့္
ၿဖစ္ခဲ့စဥ္က
နင့္ရပ္တည္မွုတခုလံုးအတြက္
ငါဟာ …. ရိုးတံေလးတခုေပါ့
တေတာလံုးေၾကြမယ္ အထင္နဲ႔
တပြင့္တည္းအတြက္ အၿမဲေစာင့္ေနခဲ့တယ္။

(5)
ငါသေဘာတူလိုက္တဲ့
မင္းရဲ႕မွားယြင္းခြင့္မ်ားစြာမွာ
ေလွ်ာ့တြက္ခံလိုက္ရတဲ့
သံေယာဇဥ္ရဲ႕တန္ဖိုးတခ်ဳိ႕
လြယ္လြယ္ပဲအေရာင္လြင့္သြားေပါ့ ။ ။

ထက္ရွ

ကန္႕သတ္ခ်က္

Posted by admin on August 2, 2009 under Uncategorized

ထိလြယ္ရွလြယ္ဆိုတာ
ႏွလံုးသားအတြက္ ဒဏ္ရာတခု..

မခံစားပဲေနျခင္းနဲ႕
ခံစားလြယ္ျခင္းဆိုတာ
င့ါအတြက္စည္းတခုပဲျခားတယ္

ဘယ္သူ႕အတြက္
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္
သူ႕အတြက္ေတာ့
င့ါႏွလံုးသားက
က်ိန္စာအျပည့္…..

Monumental Interpretation of Stupa between Organization of Space and its Environment, Myanmar

Posted by admin on June 18, 2009 under Uncategorized

ဒီေန႕ဖိုင္အေဟာင္းေတြ ရွာေဖြရင္း မထင္မွတ္ပဲနဲ႕ ဒီဖိုင္ေလးကိုသြားေတြ႕တယ္။ ေက်ာင္းတက္တုန္းက လုပ္ခဲ့တဲ့စာတမ္းငယ္ေလးအတြက္ မႏၱေလး UFL မွာ presentation သြားလုပ္ရတဲ့ power point slide ေလးေတြပါ။ ေက်ာင္းတက္ရင္း အသက္ေတြၾကီးလာတယ္။ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး တတန္းျပီးတတန္းတက္ေနမိတယ္။ ေနာက္ဆံုးတက္ခဲ့တဲ့အတန္းေလးမွာ thesis အတြက္ေခါင္းစဥ္ေတြ ေရြးရတဲ့အခါ စိတ္ထဲအျမဲစြဲေနတဲ့ stupa လို႕ေခၚတဲ့ ေစတီေတြအေၾကာင္းလုပ္မယ္လို႕ ေတြးျပီး အဆင္ေျပတာနဲ႕ ေစတီေတြ အဆင့္အဆင့္ ပံုစံေျပာင္းလဲလာပံုကို thesis တခုအေနနဲ႕ လုပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ စနစ္တက်လုပ္ရတဲ့ thesis မွာ အမွားမခံႏိုင္တဲ့ဆရာေတြနဲ႕ seminar ထိုင္ရတိုင္း ရင္တထိတ္ထိတ္ျဖစ္ခဲ့ရတာေတာ့ အမွန္ပဲ။
စပါျပီ ပထမဒုကၡ….
literature study အတြက္ကိုပဲ ဟိုလူ႕အပူကပ္ရ ဒီလူအပူကပ္ရနဲ႕ စုလိုက္ရတဲ့ စာအုပ္ေတြ၊ သြားလိုက္ရတဲ့ library ေတြ။ မႏၱေလးမွာရွိသမွ် စာၾကည့္တိုက္ေတြ၊ ရန္ကုန္က စာၾကည့္တိုက္ေတြ၊ ေရွးေဟာင္းသုေတသန ဌာနေတြ တကယ္ကိုအမ်ားၾကီးပါပဲ။ ႏိုင္ငံတကာကစာေတြသိဖို႕လဲ စင္ကာပူမွာေနတဲ့ဆရာတေယာက္ကို အပူကပ္ရေသးတယ္။ ခင္ေနတဲ့ UK က professor ကလဲသူေရာက္သမွ်ေနရာတိုင္းက ေစတီပံုေတြကို ပို႕ေပး၊ စာအုပ္ေတြပို႕ေပးနဲ႕ တကယ္ကိုေက်းဇူးၾကီးခဲ့က်တာပါ။ thesis ၾကီးေအာင္ျမင္တယ္ မေအာင္ျမင္ေတာ့မသိ။ သြားလိုက္ရတဲ့ခရီးေတြေတာ့ ရန္ကုန္ မႏၱေလး ကားဂိတ္တခုဆို ေက်ာင္းမွာ လက္မွတ္လာေရာင္းရတဲ့အထိ MTU ကေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြ ခရီးတကယ္ကိုသြားခဲ့ရတာပါ။ literature study အတြက္ seminar ေပးခ်ိန္မွာလဲ ေတာ္ေတာ္ကိုသတိထားရပါတယ္။ ဆရာေတြကလဲလံုး၀ကို အမွားမခံတာရယ္ ကိုယ္တင္ထားတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြမွန္ကန္ဖို႕ ဂရုစိုက္ရပါတယ္။ မေတာ္တဆမွားသြားခဲ့ရင္ သူခိုးဆိုတဲ့စကားလံုးက ကိုယ္နဲ႕ပတ္သတ္လာႏိုင္တယ္ေလ။ literature ျပီးေတာ့ လက္ေတြ႕အတြက္ field စဆင္းရပါျပီ။

အဲဒီမွာတင္ စတင္ျပီးဒုတိယဒုကၡစတာပါပဲ။
ပ်ဴေခတ္အတြက္ ျပည္ကိုသြားတယ္။ ေရွးေဟာင္းသုေတသနက ထုတ္ထားတဲ့ inventory စာအုပ္ေလးရွိေနေတာ့ အလုပ္လုပ္ရတာျမန္သြားတယ္။ ဘုရားေတြကိုစု ပံုစံတူတာေလးေတြေရြး။ တူတာေလးေတြထဲကမွ sample တခုကိုထုတ္ အတိုင္းအတာေတြရွိမရွိေသခ်ာစစ္ ရွိျပီးသားဆိုရင္ေတာ့ ok ေပ့ါ။ ဒီခရီးကေအာင္ျမင္တယ္ေပ့ါေလ။
ေနာက္တခါ ပုဂံေခတ္ကေစတီေတြအတြက္ ပုဂံသြားခဲ့တယ္။ ပုဂံလိုေနရာမ်ိဳးက်ေတာ့ ဟိုေရာက္မွ data စစုဖို႕ဆိုတာမလြယ္ဘူးေလ။ မသြားခင္ကတည္းက ရန္ကုန္တေခါက္ဆင္း ကန္ေတာ္ၾကီးနားက UN Library မွာရွိတဲ့ Bagan Inventory အတြဲလိုက္ေတြကိုၾကည့္ အေကာင္းအတိုင္းက်န္ေသးတဲ့ ဘုရားေတြကို copy ကူး။ အဲဒီက၀န္ထမ္းေတြကေတာ္ေတာ္ကိုကူညီေပးပါတယ္ ဒီေလာက္မ်ားတဲ့စာရြက္ေတြကို တကူးတကကူးေပးရွာတယ္။ အျပင္ယူသြားခြင့္မေပးတဲ့ စာၾကည့္တိုက္မွာ မိတၱဴကူးေပးတာ တကယ္ကိုေကာင္းတဲ့ အစီအစဥ္ပါပဲ။ အေဆာင္ေရာက္တာနဲ႕ ကူးလာတဲ့စာေတြပံုေတြကိုေလ့လာ။ ပံုစံတူရာေတြစုျပီး sample ေတြကိုၾကိဳစုထားရတယ္။ drawing ရွိျပီးသားဘုရားေတြကေတာ့ အဆင္ေျပေျပပါပဲ။ ေက်ာင္းကေန measured drawing ေတြေပးတဲ့အတြက္ ေတာ္ေတာ္ကို သက္သာခဲ့တာပါ။ ေတြ႕ရတဲ့ဒုကၡကေတာ့ sample ေရြးထားတဲ့ဘုရားတခ်ိဳ႕က ပံုေတြမရွိတာပါပဲ ။ architectural thesis ဆိုတာကလဲပံုကအဓိကျဖစ္ေနတယ္ ကိုယ္ေရြးထားတဲ့ေခါင္းစဥ္ကိုကလဲ ပံုရွိမွဆက္လုပ္လို႕ရမယ့္အေနအထား။ ဘုရားေတြကိုသြားၾကည့္ျပန္ေတာ့လဲ ေတာ္ေတာ္လန္႕သြားတယ္ မိန္းကေလးတေယာက္အေနနဲ႕ ဘယ္လိုမွတိုင္းလို႕မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ ဒုထည္ၾကီးေတြနဲ႕။ ဘာလုပ္ရမလဲေတြးၾကည့္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္စိတ္ညစ္သြားတယ္။ ငါေတာ့သြားျပီေပ့ါေလ။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ DSTA ကေက်ာင္းသားတခ်ိဳ႕က measured တိုင္းေနတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းကိုရတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကလဲ ဆရာအေနနဲ႕ပါေတာ့ သူ႕ကိုအကူအညီေတာင္းျပီး ေက်ာင္းသားေတြကို တိုင္းေပးဖို႕ အကူအညီေတာင္းခဲ့ရတယ္။ သူတို႕မွာ တိုင္းစရာ စက္ေလးေတြပါလာေတာ့ အဆင္ေျပခဲ့ပါတယ္။
ေခတ္ေတြကက်န္ေသးတယ္။ လုပ္ခ်င္ဦးဟဲ့ သမိုင္းတခုလံုးလို႕ ျပန္ေရရြတ္မိတယ္။ အင္း၀၊ ပင္းယအတြက္ကေတာ့ စာရြက္စာတမ္းေတြ ပံုေတြကဘာမွကိုမရွိ။ အင္း၀ inventory စာအုပ္ကလဲ မထုတ္ရေသးေတာ့ ေရွးေဟာင္းသုေတသနကလဲ မထုတ္ေပးနဲ႕ ေတာ္ေတာ္စိတ္ဒုကၡေရာက္ခဲ့တာ။ ေတာ္ေသးတာက သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ရဲ႕ thesis က အင္း၀ျမိဳ႕နဲ႕ဆိုင္တဲ့အတြက္ သူကေနအခ်က္အလက္ေတြ စုေပး။ ဓာတ္ပံုေတြေပးနဲ႕ ေတာ္ေတာ္အဆင္ေျပခဲ့ပါတယ္။ ပင္းယက်ေတာ့ ေျမပံုေလးနဲ႕သြား ဓာတ္ပံုရိုက္နဲ႕ စုေဆာင္းခဲ့ရတာေပ့ါ။ ဘုရားပံုေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဆင္တူေနတာကိုပဲ ေရွးကလူၾကီးေတြကိုထိုင္ကန္ေတာ့ခ်င္ေလာက္ေအာင္ တကယ္ေက်းဇူး တင္ခဲ့တာ။ တရက္တရက္ မႏၱေလးနဲ႕ အင္း၀ ပင္းယ ကိုဆိုင္ကယ္နဲ႕သြားရတဲ့ ဒုကၡကေတာ့ အဆိုးဆံုးပါပဲ။ မကၡရာျမိဳ႕ေဟာင္း စဥ့္ကိုင္တ၀ိုက္ကဘုရားေတြ ကိုယ္တိုင္သြားျပီး ေကာင္ေလးသူငယ္ခ်င္းေတြ အကူအညီနဲ႕တိုင္းခဲ့ရတယ္။ ဘုရားေတြတိုင္းျပီးျပန္လာရင္ ညညက်မေမ့ေအာင္ sketch ကို ပံုျပန္ဆြဲရတယ္။ စိတ္၀င္စားလြန္းလို႕သာ ခရီးဆက္မိတာ ေတာ္ေတာ္ပင္ပန္း ေငြကုန္ခဲ့ဖူးတယ္။
မႏၱေလးေခတ္က်ေတာ့ inventory ကေသခ်ာလုပ္ထားတဲ့အတြက္ ပံုကိုအေခ်ာဆြဲ သြားေလ့လာယံုပဲလုပ္ခဲ့ရတယ္။ တိုင္းစရာမလိုတဲ့အတြက္ တမ်ိဳးသက္သာခဲ့ပါတယ္။
အဲလိုေတြပင္ပန္းခံျပီး data စုျပီးခ်ိန္မွာပဲ ေနာက္ေခါင္းစဥ္တမ်ိဳး ၀င္လာခဲ့တယ္။ International Paper တဲ့။ မရရင္ ဘြဲ႕မေပးဘူးတဲ့။ ဒီေလာက္ေတာင္ခရီးေပါက္ျပီးမွေတာ့ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရမွာေပ့ါေလ ဆိုျပီး ေခါင္းစဥ္တခုရွာခဲ့ရတယ္။ နဲနဲေလးနဲ႕ေသခ်ာ ေျပာႏိုင္မယ့္ ေခါင္းစဥ္ေရြးရင္း ဒီ post ေခါင္းစဥ္ေလးကို တည္ျပီး ေရႊတိဂံုနဲ႕ ေရႊစည္းခံုရဲ႕ architecture ကိုရွာေဖြခဲ့တယ္။ အေျခခံရမယ့္ theory တခုကိုရွာရတာက အခက္ခဲဆံုးထင္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ႏိုင္ငံတကာက International conference ေတြရွာရင္ မေလးရွား၊ ပီနန္မွာလုပ္မယ့္ conference ကိုတင္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ သူတို႕ဆီကလက္ခံျပီဆိုတာတဲ့ မ်ားလိုက္တဲ့အလုပ္ေတြ။ full paper အတြက္ေတြျပင္ဆင္ရ။ paper ပို႕ဖို႕အတြက္ ျမန္မာက အင္တာနက္ေႏွးေႏွးနဲ႕ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ပို႕ခဲ့ရတယ္။ တရက္တရက္အင္တာနက္ဆိုင္မွာ ကုန္ခဲ့တဲ့ပိုက္ဆံ ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ ရင္ဘတ္ဖိထားရေလာက္တယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ မေလးရွားသြားခဲ့ရတဲ့ ခရီးစဥ္ကေတာ့ အျမဲအမွတ္ရစရာပါပဲ။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္ရသလိုကိုေပ်ာ္ခဲ့တာပါ။ seminar ဖတ္ရမယ့္အခ်ိန္က်ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကိုလန္႕ေနျပီ ထိုင္ေနတဲ့သူေတြက architecture, civil field က professors ေတြ။ ေနာက္ thesis လုပ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ၊ ဒီလိုပဲေျခဖ်ား လက္ဖ်ားေတြေအး ရုပ္တည္ၾကီးနဲ႕ ျမန္ျမန္ေျပာ သူတို႕ေမးတာေတြကို ေက်နပ္ေလာက္ေအာင္ေျဖေပးနဲ႕။ အားလံုးျပီးသြားခ်ိန္က်မွ စိတ္ေတြေပ့ါပါးျပီး လူတကိုယ္လံုးေတာင္ ေျမာက္တက္သြားသလိုခံစားလိုက္ရတယ္။ ပထမဆံုးႏိုင္ငံတကာအေတြ႕အၾကံဳေလ…. တခုေမ့သြားတယ္ ေရွ႕မွာေျပာခဲ့တယ္ေနာ္ UFL မွာဒီ presentation ေလးဖတ္ရတယ္ဆိုတာကို. မေလးရွားမသြားခင္က သြားခြင့္ရဖို႕ကို UFL မွာ ဘာသာစကားသင္ရတယ္ ျပီးေတာ့ presentation ဖတ္ျပရတယ္။ အဲဒီကဆရာေတြက pass ေပးမွ သြားခဲ့ရတယ္။ တကယ္ကေတာ့ အဂၤလိပ္စာစစ္တာေပ့ါ။ ေက်ာင္းမွာလဲအၾကိမ္ၾကိမ္ seminar ဖတ္ရတယ္။ ဆရာေတြကအခ်က္အလက္ေတြက အဆင္ေျပျပီလို႕ ခြင့္ေပးမွသြားခဲ့ရတာပါ။
ဒီလိုနဲ႕ စိတ္ေတြလဲေမာ လူလဲေမာ ပိုက္ဆံေတြေတာ္ေတာ္ကုန္ျပီးေတာ့… ဒီ thesis ေလးကို ျမန္မာမွာပဲ မျပီးေသးပဲခ်န္ခဲ့ရတယ္။ တကယ္ကိုသံေယာဇဥ္ရွိခဲ့တာပါ။ ေနာက္တၾကိမ္ ျပန္ျပီးလုပ္ခြင့္ၾကံဳလာရင္ေတာ့ thesis မဟုတ္ေတာင္ record တခုအေနနဲက ဆက္လုပ္ႏိုင္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ သို႕ေသာ္လည္း ယေန႕ထိတိုင္ ျငိမ္သက္ေနဆဲျဖစ္ပါေၾကာင္း….

ေ၀းကြာျခင္း

Posted by admin on June 15, 2009 under Uncategorized

မင္းနဲ႔ငါ႕ၾကား
ပင္လယ္မ်ားကို
တာတမံက်ိဳးမယ့္
မ်က္ရည္ဒီမိုး
ေရေတြတိုးေအာင္
ငါရြာမခ်ဘူး

ပူပ်င္းေလာင္မွ်
ငါ႔ဗ်ာဒနဲ႔
ေတာက္ႂကြမ္းမီးခဲ
ဒီအသည္းကို
ေရမ်ားခမ္းညား
စိမ္စမ္းခ်င္တယ္

အိမ္အသစ္

Posted by admin on June 8, 2009 under Uncategorized

ဒီအိမ္ထဲမွာေနထိုင္တယ္
ဒီအိမ္ထဲမွာစားသံုးတယ္
ဒီအိမ္ထဲမွာပဲ မေက်နပ္တာေတြမ်ားလာတယ္

ငါဟာဗိသုကာတေယာက္ပါ
င့ါအတြက္ေတာင္ ငါပံုမေဖာ္ႏိုင္ခဲ့တာ
ကံတရားကပဲညံ့ေနတာလား
ငါကပဲညံ့ေနတာလား

တခါတခါရွာေဖြတယ္
တခါတခါျငိမ္ေနတယ္
နားမလည္မႈေတြနဲ႕
အထင္ၾကီးမႈေတြ တရစ္ျပီးတရစ္ကြာက်

ေႏွာင္ၾကိဳးရစ္ထားတဲ့စြန္ဆိုတာကေတာ့
အခ်ိန္တန္အိမ္ျပန္ရမွာလား
ခရီးဆက္ရဦးမွာလား

ဘာမွေတာ့မေမွ်ာ္လင့္ပါဘူး
ဒါေပမယ့္
အခ်ိန္တန္အိမ္ျပန္ရရင္ေတာ့
ငါ့အိမ္ေလးမွာပဲေနခ်င္တယ္

ေသာၾကာေန႕ ညေန

Posted by admin on June 6, 2009 under Uncategorized

ဒီလိုညေနမ်ိဳးေတြေပ့ါ
ဘ၀မွာ အျမဲတမ္း အေရးၾကီးခဲ့တာ။

အစာမေၾကမႈေတြ
ခပ္ရင့္ရင့္စကားလံုးေတြ
မြန္းၾကပ္ေနတဲ့အေတြးေတြ
ေရထဲကိုပစ္လို႕
ငါတို႕ေတြေၾကနပ္ခဲ့ဖူးတယ္

လြမ္းစရာအတိတ္ကို တသသ
ေပ်ာ္စရာအေတြးေတြေ၀မွ်
တခါတခါ
ေ၀ဖန္မႈေတြေတာင္ပါလို႕
အင္း…
ငါတို႕ရင္ခုန္သံေတြတူခဲ့က်တာပဲ

အဲလုိကာလဆိုတာ
ေကာင္းကင္ကိုအတူတူေမာ့ၾကည့္ယံု
တိတ္တဆိတ္ ထိုင္ေနယံုနဲ႕
အရာရာျပည့္စံုလို႕
ေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ့တာပဲ

တူညီတာေတြကပဲ
ျခားနားခဲ့တာလား
မသိမသာနဲ႕
ကြဲျပားခဲ့တာလား

မေျပာရက္ပါဘူး

ဒါေပမယ့္
အဲလို
အျပာေရာင္ေန႕ကိုေတာ့လြမ္းတယ္

ေစာင့္ေမွ်ာ္ရင္း…..

Posted by admin on June 5, 2009 under Uncategorized

တကယ္က
လြတ္ခ်စရာမက်န္ေတာ့ေအာင္
အရာအားလံုးက ဗလာ

အသက္ရႈရမယ့္ေနရာရွာေဖြရင္း
ေနရာတကာအထာမက်မႈေတြနဲ႕
င့ါကိုငါေပ်ာက္ေနခဲ့တာၾကာေပ့ါေလ

ဘာကိုရိုးခ်ရမွာလဲ…..

င့ါကိုယ္ငါ အျပစ္တင္ဖို႕လဲ
ခက္ေနေသးတယ္

ကံတရားက င့ါအတြက္
ေနာက္က်ေနတာလား
ေစာေနေသးတာလား

ဘာပဲေျပာေျပာေစာင့္ရဦးမွာပဲေလ…….

ကမၻာေက်ာ္မည့္အိမ္ၾကီး

Posted by admin on April 25, 2009 under Uncategorized

က်ဳပ္အိမ္တလံုးေလာက္ ေဆာက္ခ်င္တယ္။ ကိုယ္တိုင္စဥ္းစားထားတဲ့ စိတ္ကူးေလးေတြနဲ႔ေပ့ါ။ က်ဳပ္နဲ႔ ခင္တဲ့ ဗိသုကာကလဲ အားေပးပါတယ္။ ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုေဆာက္ခ်င္တာလဲတဲ့။ ဒီလိုေမးမယ့္သူရွိေတာ့လဲ စဥ္းစားထားတဲ့ စိတ္ကူးေလးေတြ ေျပာျပရေသးတာေပ့ါဗ်ာ။

က်ဳပ္က အိမ္အ၀င္ေပါက္ကို အေနာက္ဘက္မွာ ထားခ်င္တာ။ ျခံေနာက္ဘက္ေပ့ါ။ သူမ်ားတကာက အေရွ႕မွာ ထားေလ့ရွိက်တာကိုး။ က်ဳပ္က သူမ်ားနဲ႔ မတူခ်င္ဘူးေလ။ အေကာင္းဆံုးကေတာ့ ေက်ာ္၀င္ရမယ့္အေပါက္ဆို ပိုေတာင္သေဘာက်ပ့ါ။ ဒါမွာ လူ၀င္လူထြက္ ေသခ်ာျမင္ရမယ္ေလ။ လံုျခံဳေရးအတြက္ စိတ္ခ်ရတာေပ့ါ။ အိမ္ထဲ၀င္ဖို႕ေတာ့ ကရိန္းတခုေလာက္ လိုလိမ့္မယ္။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ အိမ္ထဲ၀င္ေပါက္က အမိုးေပၚမွာေလ။ ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းထားေပးဖို႕ေတာ့ စိတ္ကူးထားပါတယ္။ ၾကိဳးနဲ႔ေတာ့ ေခါင္မိုးေပၚတြယ္တက္ ရမွာေပ့ါ။ ဒါကမခက္ပါဘူးေလ။ လူဆိုတာ ေမ်ာက္ကဆင္းသက္လာတယ္လို႕ ေျပာက်တာပဲမလား။

ေခါင္မိုးေပၚမွာပဲ ေလွကားကို ထားခ်င္တယ္။ က်ဳပ္မွာ အၾကံအစည္တခုရွိတယ္ဗ်။ ဧည့္ခန္းထဲကို ေခါင္မိုးေပၚကေန ခုန္ခ်ရင္ခုန္ခ်။ ဒါမွမဟုတ္ ေလွကားနဲ႔ဆင္းေစခ်င္တာ။ ဒါမွ လာမယ့္ဧည့္သည္က က်ဳပ္အတြက္ လာခ်င္းေကာင္းေသာ ဧည့္သည္ျဖစ္မွာေပ့ါေလ။ ခုန္ခ်ရမယ့္သူေတြအတြက္ စိတ္ပူစရာမလိုပါဘူး။ က်မယ့္ေနရာ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ေရကန္ထားေပးမယ္ေလ။ လာတဲ့လူတိုင္းက ေရေတာ့ခ်ိဳးရမွာပဲေလ။ က်ဳပ္ကို လူေတြကဇီဇာေၾကာင္တယ္ ေျပာရင္ေျပာမွာေပ့ါေလ။ က်ဳပ္ကိုက အသန္႕ၾကိဳက္တာကိုး။ ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲေလ။ ေရခ်ိဳးျပီး သန္႕သန္႕ျပန္႕ျပန္႕ နဲ႔ဆို ေျပာရဆိုရပိုမေကာင္းဘူးလားဗ်ား။ က်ဳပ္က ေစတနာနဲ႔ပါေလ။ ေရမကူးတတ္တဲ့သူေတြအတြက္… ေအာ္  ဟုတ္သားပဲ။ စိတ္မပူပါနဲ႔။ ခလုတ္ေလးေတြထားေပးမွာေပ့ါ။ အကူအညီေတြအတြက္ပါ။ ဘယ္သူ႕ကိုလာကယ္ ေစခ်င္သလဲ။ ၾကိဳက္တဲ့သူေရြးေပ့ါဗ်ာ။ စိတ္ခ်ပါ ကမၻာေက်ာ္ လွလွပပ ခန္႕ခန္႕ညားညားလူေတြကိုပဲ ထားေပးမွာပါ။ ဂ်ိဳးလီတို႕လို၊ ဘရက္ပစ္တို႕ လိုေပ့ါဗ်ာ။

လာမယ့္ဧည့္သည္ေတြစားဖို႕အတြက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္စဥ္းစားရခက္သား။ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ က်ဳပ္က မီးဖိုကို အိပ္ခန္းနဲ႔ တြဲထားခ်င္တာဗ်။ ဒါမွ ဗိုက္ဆာရင္ တကူးတက သြားစရာမလိုမွာေပ့ါ။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ Wall-E ထဲက လူ၀ၾကီးေတြလိုေနခ်င္တယ္။  ဘယ္ေလာက္သက္သာသလဲေနာ္။  လာမယ့္သူေတြ စိတ္မပူက်ပါနဲ႔။ ထမင္းစားခန္းကိုေတာ့ အိပ္ခန္းအျပင္ထုတ္ေပးထားမွာေပ့ါ။ ညအိပ္ညေနလာမယ့္ ဧည့္သည္ေတြအတြက္ ေတာ့ အထူးစီစဥ္ေပးရမွာေပ့ါ။ သိုင္းကားထဲက ကူးကူးလို ၾကိဳးတန္းေပၚ အိပ္ခ်င္သလား။ ဒါမွမဟုတ္ နံရံကပ္ဗီဒိုေတြထဲ အိပ္ခ်င္သလား။ က်ဳပ္က အိမ္ကေလးကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ျဖစ္ေစခ်င္လို႕ပါ။ မလိုအပ္တဲ့ အရာေတြနဲ႔ ရႈပ္ပြမေနေစခ်င္ဘူးေလ။

အနားယူမယ့္ အခန္းမွာေတာ့ home theater ေလး လုပ္ခ်င္တယ္။ သံုးဘက္ျမင္ LCD ၾကီးေတြနဲ႔ေပ့ါဗ်ာ။ နားကြဲမတတ္အသံေတြထြက္ရမယ္ဗ်ာ။ songbox အၾကီးးၾကီးေတြတပ္ရမွာေပ့ါ။ ဒီအခန္းကလား… ။ က်ဳပ္တေယာက္ထဲအတြက္ေပ့ါ။ ေနာက္က်န္းမာေရးအတြက္ ေဘာလံုးကြင္းတစ္ကြင္းေလာက္ လုပ္ခ်င္ေသးတယ္။ ေျမေအာက္မွာပဲ လုပ္ခ်င္တာေလ။ မိုးလံုေလလံုေပ့ါဗ်ာ။ ခုေခတ္ အားကစားရံုေတြက မိုးလံုေလလံုသာေျပာတယ္ တကယ္မွမဟုတ္တာဗ်ာ။ က်ဳပ္ရဲ႔ ကစားကြင္းမွာ မီးအလင္းေရာင္မလိုခ်င္ဘူးေနာ္။ က်ဳပ္က အေမွာင္ထဲမွာ ကစားခ်င္တာဗ်။ ကစားတာ ကၽြမ္းက်င္သြားရင္ အေမွာင္ထဲမွာ ေဘာ္လံုးကန္ျခင္းျပိဳင္ပြဲမွာ သြားျပိဳင္ခ်င္တာ။ က်ဳပ္ရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္တာ ဒါပဲေလ။ စာဖတ္ဖို႕ကလား က်ဳပ္ကအင္မတန္ပ်င္းတာ။ ဒါေပမယ့္ လူအထင္ၾကီးဖို႕ကေတာ့  ဒီအခန္းလိုတယ္ေလ။ ဒီေတာ့…. လူေတြလဲအလြယ္တကူယူလို႕မရေအာင္ မ်က္ႏွာက်က္မွာ စာအုပ္စင္ေတြထားခ်င္တယ္။ ဘာစာအုပ္ေတြလဲဆိုတာကိုသိဖို႕ ေအာက္ကေနျမင္ရဖို႕လဲ အေရးၾကီးတယ္ေနာ္။

လူဆိုတာက အခက္သားဗ်။ သူတို႕ကိုနဲနဲေလာက္ ပစားေပးတာနဲ႔ ပုန္ကန္ခ်င္က်တယ္။ က်ဳပ္အိမ္မွာေတာ့ ဒီလိုလာလုပ္လို႕ ဘယ္ရမလဲ။ က်ဳပ္မွာ ႏိုင္ကြက္တခုရွိတယ္။ က်ဳပ္အိမ္က အိမ္သာမွာ password ေပးထားမယ္။ သူတို႕ အိမ္သာတက္ခ်င္ရင္ က်ဳပ္ကိုေျပာရမယ္။ ဒါမွလူေတြ မပုန္ကန္ရဲမွာ။

က်ဳပ္က ဟယ္ရီေပၚတာလဲၾကိဳက္သဗ်။ အိမ္ကို အလွအပေတြဆင္ဖို႕ ပန္းခ်ီကားေတြကို အဲဒီဇာတ္ကားထဲကလို ရုပ္အရွင္မ်ိဳးေတြ လိုခ်င္ေသးတယ္။ စိတ္ခ်ပါ… အခန္းေတြထဲ၀င္ဖို႕ password ေျပာစရာမလိုပါဘူး။

ခင္ဗ်ားတို႕ ေတြးၾကည့္စမ္းပါ။ က်ဳပ္အိမ္ၾကီးက ဘယ္ေလာက္ခန္းနားလိုက္မလဲ။ ဒီအိမ္ၾကီးက falling water လို ၊ glass house လို နာမည္မၾကီးႏိုင္ဘူးလို႕ အာမခံႏိုင္က်လား။ က်ဳပ္ဒီအိမ္ကိုေဆာက္ျပီးရင္ အားလံုးကိုအလည္ေခၚပ့ါမယ္။ ၾကိဳေတာ့မွာထားမယ္ေနာ္။ ေရကူးအရင္သင္ထားလိုက္ေနာ္။ စိတ္ခ်ပါ က်ဴပ္အိမ္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ေသာ့ခတ္မထားပါဘူး။ အခ်ိန္မေရြး ၾကိဳဆိုလ်က္ပါဗ်ာ။

(ခ်စ္လွစြာေသာအကိုၾကီး၏ စိတ္ကူးႏွင့္ ဗိသုကာတေယာက္ေရးဆြဲမည့္ အိမ္ပံုစံ ကိုေရးထားပါသည္.. ဘာကိုမွမရည္ရြယ္ပါ)

သံေယာဇဥ္

Posted by admin on April 21, 2009 under Uncategorized

ဟိုးအေ၀းမွာ
သံေယာဇဥ္ဆိုတာလား
အျဖဴေရာင္သန္႕သန္႕နဲ႔
တိမ္တိုက္လိုလႊင့္လို႕

ေလနဲ႔လႊင့္လာမလားလို႕
ေႏြးေထြးမႈေတြနဲ႔
အိမ္မက္ေတြမက္ၾကည့္လိုက္ရတာ

တကယ္ပါ
နင္ဟာင့ါရဲ႕စြန္တေကာင္မဟုတ္သလို
င့ါရဲ႕ အနာဂတ္လဲမဟုတ္ဘူး

ဒါေပမယ့္
ျပန္လွည့္မထြက္ႏိုင္ေလာက္တဲ့ၾကိဳးေတြနဲ႔
တုတ္ေႏွာင္ထားပံုမ်ားေလ

မရည္ရြယ္ပါဘူး
ေသခ်ာတာတခုကေတာ့
မျပတ္ႏိုင္တဲ့စိတ္တခုထဲနဲ႔
အရာရာကေနသားတက်

တေန႕တေန႕ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္ရင္း ေပ်ာ္ရႊင္ရင္း…………..

Dead-end life

Posted by admin on April 9, 2009 under Uncategorized

အဆံုးသတ္မရတဲ့ အမွားေတြလား
မိုးေတြလိုရြာလို႕…

င့ါအတြက္ သီးသန္႕တဲ့…..
ကံဆိုးမႈေတြနဲ႔
မိုးဖြားေတြ ဆက္တိုက္က်လို႕

ဘယ္ေတာ့ရပ္မလဲလို႕
ေမာ့ၾကည့္မိတာ
အၾကိမ္ၾကိမ္

မ်က္လံုးကိုမိွတ္လို႕
တိတ္သြားျပီလို စိတ္ကူးၾကည့္ရတာလဲ
အၾကိမ္ၾကိမ္

အိမ္မက္ေတြနဲ႔
အနာဂတ္အသစ္ မက္ၾကည့္ရတာလဲ
အၾကိမ္ၾကိမ္

ဟိုးအေ၀းမွာ
င့ါအနာဂတ္ရွိလားလို႕
ေမွ်ာ္ေမွ်ာ္ၾကည့္ရတာလဲ
ခဏခဏ

ကံၾကမၼာရယ္
င့ါအေမကိုေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးတခု
င့ါအေဖကိုစိတ္ခ်မ္းသာခြင့္ေလးတခု
ဖန္တီးေပးလိုက္ပါေတာ့
င့ါအတြက္ေတာ့……

စုန္ေရ (သို႔) လင္းေနတဲ့အေမွာင္

Posted by admin on April 7, 2009 under Uncategorized

လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္အစိတ္ေလာက္က
လူတစ္ေယာက္ေၾကြးေၾကာ္သတဲ့
သူ႔ ေတာမွန္သမွ် ခုတ္ထြင္ ရွင္းလင္းဖို႔
“သား” ဆိုတဲ့ ဓားတလက္
သူ႔ အပူမွန္သမွ် အရိပ္ခိုႏိုင္မယ့္
ထီးနဲ႔ တူတဲ့ “သမီး” တေယာက္
ထြန္းေတာက္လာရင္ ….
အရာရာကို စိန္ေခၚမယ္လို႔

ေပးလာတဲ့ အေျခအေနအရ
အခုထိတိုင္
ဘ၀ခရီးၾကမ္းေတြကို
ကိုယ္တိုင္ကုိယ္က် ကူးခ်ည္သန္းခ်ည္
ျမင္ရျပန္ေတာ့ …..

ထင္သေလာက္မထက္တဲ့ ဓားဟာ
ကၽြမ္းေနတဲ့ မီးသီးလုိပဲ
သူ႔ကို အေမွာင္ထဲ က်င့္သားရေစတယ္။
တခ်ိန္က အပူျငိမ္းေစမယ့္
ထီးဆိုတာလည္း အက်အေပါက္မ်ားေတာ့
ေနစိုစို ေရ၀င္ခုိလို႔ … …..
အရိပ္ထဲေပမယ့္ ေခၽြးျပန္ေနရွာတယ္။

သူေမွ်ာ္လင့္သလိုျဖစ္လာတာဆိုလို႔
အရြယ္ေတြက်လာတာရယ္
အေရးအေၾကာင္းေတြမ်ားလာတာရယ္ ကလြဲလို႔
ေပးသေလာက္ျပန္မရတာကို
“ဘ၀” ေခၚတဲ့ အဘိဓမၼာတခု
ေႏြဦး ၆၀ မွာ ဖမ္းဆုပ္မိခဲ့

ဘယ္ေတာ့မွထက္မလာတဲ့
ဓားကိုဆက္ဆက္ျပီးေသြးဖို႔
ဘယ္ေတာ့မွမလံုတဲ့
အရိပ္ေအာက္ဆက္ဆက္ခုိလႈံဖို႔
သူကေတာ့ ……. ……. သူ႔အေမွာင္ဆီတေရြ႔ေရြ႔။ ။

ထက္ရွ